Workshop

Klimaat, woningmarkt, arbeidsmarkt, grondstoffen, geopolitieke spanningen, groeiende ongelijkheid. We behandelen ze meestal als losse crises. Voor elke crisis een eigen taskforce, een eigen actieplan, een eigen expert. Maar wat als deze problemen dezelfde oorzaak delen? En wat als de manier waarop we naar economie, groei en waarde kijken zelf onderdeel is van het probleem?

In zijn boek Dit is geen crisis laat econoom Hans Stegeman zien dat veel van de crises van vandaag symptomen zijn van een economisch systeem dat tegen zijn grenzen aanloopt. Een systeem dat is gebouwd op groei, en dat daardoor blind is voor alles wat niet groeit: schone lucht, een leefbaar klimaat, een eerlijke verdeling. Dat vraagt niet alleen om andere oplossingen. Het vraagt om een andere manier van kijken naar economie en waarde.

Systemen veranderen zelden geleidelijk. Ze blijven lang hetzelfde, tot een kantelpunt bereikt is en alles tegelijk verschuift. Dat geldt voor ecosystemen, en het geldt ook voor economische systemen, maar ook voor bedrijven. Het probleem is dat je een kantelpunt meestal pas herkent als je erover heen bent. Wie er middenin zit, ziet vooral ruis. Tot je een stap terugzet en ziet dat het patronen zijn van hetzelfde systeem dat zijn grenzen opzoekt. Een nieuw verhaal ontstaat niet doordat iemand het bedenkt en oplegt. Het ontstaat doordat oude vanzelfsprekendheden hun vanzelfsprekendheid verliezen. Op het moment dat een organisatie zich hardop afvraagt of oneindige groei wel het doel is, is het kantelen al begonnen.

In deze interactieve workshop vertaalt Hans die analyse naar de praktijk van organisaties. Deelnemers onderzoeken welke economische vanzelfsprekendheden hun eigen keuzes sturen, wat daarbij buiten beeld blijft, en wat er gebeurt als ze een concrete beslissing opnieuw bekijken vanuit een breder begrip van waarde. Waar zit in jouw organisatie het kantelpunt? En wie durft de eerste vraag te stellen die het oude verhaal laat wankelen?

De centrale vraag van de workshop: zouden we dezelfde keuzes maken als we álle waarde meenemen?